« وَ قُلْ لَهُما قَوْلًا كَرِيماً » « 1 » و در [ بارهء ] قول الهى كه : « وَ اخْفِضْ لَهُما جَناحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ » « 2 » فرمود كه : مىبايد چشم خود را پُر نسازى از نگاه به ايشان ، مگر از روى مرحمت و نرمى ؛ يعنى به ايشان ، خيره نگاه نكنى و آواز خود را بالاى آوازِ ايشان ، و دست خود را بالاى دستِ ايشان ، بلند نكنى و پيش روى ايشان ، راه نروى . « 3 » و از زكريا بن آدم « 4 » روايت كرده كه گفت : من ، نصرانى بودم و مسلمان شدم و حج كردم . پس به خدمت حضرت امام جعفر صادق عليه السلام رسيدم و گفتم كه : من از جملهء نصارا بودم و مسلمان شده‌ام . فرمود كه : در اسلام ، چه چيز ديده‌اى ؟ گفتم : كلام الهى را كه مىفرمايد : « ما كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتابُ وَ لَا الْإِيمانُ وَ لكِنْ جَعَلْناهُ نُوراً نَهْدِي بِهِ مَنْ نَشاءُ » ؛ « 5 » يعنى : تو نمىدانستى كه كتاب ، چه چيز است و ايمان ، كدام است ؛ ليكن گردانيده‌ايم ما ايمان را نورى كه راه‌نمايى مىكنيم به آن نور ، هر كس را مىخواهيم . پس فرمود كه : خداى تعالى ، تو را هدايت كرده . بعد از آن ، سه مرتبه دعا كرد كه : « اللّهمَّ اهْدِهِ ! » ؛ يعنى : خداوندا ! او را راه بنما . بعد از آن فرمود : هر چه خواهى ، بپرس ، اى فرزند ! گفتم : مادر و پدر من ، بر دين نصارا باقىاند و همچنين ، اهل خانهء من نصرانىاند و مادر من ، چشم ندارد . پس من با ايشان باشم و در ظرفِ ايشان چيزى بخورم ؟ حضرت فرمود كه : ايشان ، گوشتِ خوك مىخورند ؟ گفتم : نمىخورند و دست به گوشت خوك نمىگذارند . فرمود كه : باكى نيست . پس ملاحظهء حال مادرت را بكن و با او نيكويى بكن [ تا ] وقتى كه بميرد ، و خود ، متكفّل كار او بشو و كار او را به ديگرى [ وا ] مگذار و به كسى مگو كه پيش من آمده بوده‌اى تا وقتى كه در مِنا مرا ببينى ، إن شاء اللَّه ! پس من در مِنا به خدمت آن حضرت آمدم . ديدم كه مردم بر دور او جمع شده‌اند و مثل اطفال كه از معلّم خود سؤال كنند ، هر كس از او مسأله‌اى مىپرسد . و بعد از آن كه به كوفه آمدم ، با مادر خود مهربانى مىكردم و چيزى به خوردِ او مىدادم و شپشِ سر و رخت او را پاك مىكردم و خدمت او به جاى مىآوردم . مادر [ م ] به من گفت : اى پسر ! در وقتى كه دين داشتى و با من در دين شريك

--> ( 1 ) . سورهء اسراء ، آيهء 23 . ( 2 ) . سورهء اسراء ، آيهء 23 . ( 3 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 157 ، ح 1 . ( 4 ) . در نسخهء الكافى ، تصحيح مرحوم على اكبر غفّارى ، « زكريّا بن ابراهيم » آمده است . ( 5 ) . سورهء شورا ، آيه 52 .